"Mattijs op de basisschool? Waarom niet?"

"Onze Mattijs is nu vijf jaar oud en heeft het Angelman Syndroom. Hij loopt nog niet zelfstandig en zijn niveau ligt ergens rond 1 jaar. Gedurende zijn baby- en peutertijd heeft hij vertoefd op een regulier Kinderdagverblijf, zodat hij samen kon blijven met zijn tweelingbroertje, maar vooral ook om zoveel mogelijk stimulans te halen uit zijn omgeving. Wij kijken met grote tevredenheid terug op die periode.

Toen Mattijs vier werd, ging hij naar de Boemerang. Hier is hij ook prima op zijn plek. Jammer toch ook wel dat hij zijn sociale omgeving moest verlaten. Maar Mattijs op een basisschool zagen wij echt niet gebeuren. Totdat Petra, ambulant begeleidster bij de Boemerang, de vraag terugspeelde: Waarom eigenlijk niet? Natuurlijk zou Mattijs het geen vijf dagen of ochtenden op de basisschool uithouden. Maar zo af en toe op voor hem passende momenten, natuurlijk onder begeleiding, zou wel degelijk het proberen waard zijn.

Toen bleek dat de basisschool waar zijn twee broertjes zaten hier wel aan mee wilde werken zijn we er vorig jaar mee begonnen. Zo eens in de twee à drie weken gaat Mattijs mee in de klas van zijn tweelingbroertje Robin. De eerste ervaringen zijn zeer positief. De kinderen reageerden aanvankelijk lacherig en onwennig, maar inmiddels kennen bijna alle kleuters hem. Hij gaat mee achterop de taxi-driewieler, zit (kortstondig) op een stoeltje in de kring en geniet volop. De juffen passen zich heel goed aan. Er wordt verteld over de school waar Mattijs zit en de kinderen gaan vragen stellen. Robin is trots op zijn broertje en geniet eigenlijk gewoon mee van de aandacht. Wij merken het heel direct als we wandelen of winkelen met Mattijs. Steeds vaker horen we: 'Hallo Mattijs!'. En dat was en is ons voornaamste doel: sociale integratie in zijn eigen woonomgeving."

Lisette Kruisbrink, moeder van Mattijs

Het Angelman syndroom is genoemd naar de Engelse kinderarts Harry Angelman die in 1965 voor het eerst een aantal kinderen met dit syndroom beschreef. Het ziektebeeld wordt ook wel het Happy Puppet syndroom genoemd vanwege de lachbuien (happy) en de ongecontroleerde bewegingen, lijkend op die van een marionet (puppet on a string) die hierbij kunnen voorkomen.

Men kan de kenmerken van het Angelman syndrooom als volgt indelen:

Geestelijke ontwikkeling: De verstandelijke ontwikkeling van alle tot nu toe beschreven kinderen en volwassenen met het Angelman syndroom is sterk vertraagd verlopen.

Lachbuien: De meeste kinderen maken vaak in de loop van het eerste levensjaar, maar vooral in de jaren er na, een opvallend vrolijke indruk, glimlachen veel en barsten soms zonder duidelijke reden ineens in lachen uit.

Bewegingspatroon: Kinderen met het Angelman syndroom zijn meestal opvallend rusteloos. En omdat ze ook vaak ongecontroleerde bewegingen maken, maken ze vaak een chaotische indruk.

Epilepsie: Vooral voor het 4e levensjaar ontstaan bij vele kinderen toevallen. Deze kunnen zeer verschillend van aard zijn.

Gelaatskenmerken: Het gelaat van de kinderen is als baby normaal. In de loop van de kinderjaren en tijdens de pubertijd verandert hun gelaat en kunnen speciale kenmerken ontstaan. De belangrijkste hiervan zijn een kleine hoofdomvang, grote mond, nogal eens de tong uit de mond, wijd uiteenstaande tanden en een grote onderkaak.