Het beste van twee werelden

"Jennifer heeft het Syndroom van Down. Een onverwacht geschenk. Eentje die zeer veel aandacht opeist maar daarvoor nog meer teruggeeft. Ze is het spreekwoordelijke zonnetje in ons leven, maar kan af en toe ook een flinke regenwolk zijn!
Sinds haar geboorte, viereneenhalf jaar geleden, zijn we een wereld binnen gekomen waar we tot dan toe eigenlijk nooit iets mee te maken hadden. Een wereld waar je, ondanks alle informatie, advies en ondersteuning die je krijgt, je eigen weg in moet zoeken.
Jennifer's 'grote' broer ging naar een reguliere peuterspeelzaal in de buurt. De leidsters waren direct bereid Jennifer t.z.t. ook toe te laten. Toen Jennifer twee jaar was vonden we echter dat ze (letterlijk en figuurlijk) nog niet stevig genoeg op haar benen stond om uitgeleverd te worden aan de bende 'hooligans' die daar rondliep. We hebben haar inschrijving daarom een jaar opgeschoven naar haar derde verjaardag.

Om haar vast te laten wennen aan het 'naar school gaan' besloten we haar in de tussentijd bij Wiele Wiele Stap te laten spelen. Hier voelde Jennifer zich vanaf het begin als een visje in het water en geniet volop van alle gezelligheid en aandacht die ze krijgt.
Rond haar derde verjaardag had Jennifer zich zo ontwikkeld dat wij haar 'klaar' achtten voor de reguliere speelzaal. Ook hier had Jennifer het meteen naar de zin en paste zich goed aan. Bij Wiele Wiele Stap vermaakte ze zich ook nog prima en waren er nog meer dan genoeg uitdagingen voor haar. Daarom hebben we ervoor gekozen haar naast de twee ochtenden per week op de reguliere speelzaal ook nog één ochtend bij Wiele Wiele Stap te laten.

Jennifer vaart hier zeer wel bij. De twee peuterspeelzalen zijn heel verschillend: op de reguliere speelzaal leert ze heel veel van de andere peutertjes en worden haar grove motoriek en vooral haar sociale vaardigheden door imitatiegedrag positief gestimuleerd. Bij Wiele Wiele Stap profiteert ze van de intensieve begeleiding van de juffies wat haar fijne motoriek en verbale vaardigheden weer zeer ten goede komt.
Op de reguliere speelzaal wordt Jennifer gedwongen op haar tenen te lopen om zich een plaatsje te veroveren tussen de 20 andere kinderen (met 2 leidsters). Bij Wiele Wiele Stap stapt ze in een 'warm bad', waar er niet zulke hoge eisen aan haar gesteld worden en waar ze helemaal zichzelf kan zijn.

Inmiddels is er vanaf haar vijfde verjaardag ook een plaatsje voor Jennifer op de basisschool van 'grote' broer. Het volgen van regulier onderwijs is voor ons echter geen 'must'. Immers, het zou kunnen dat de lat voor Jennifer toch te hoog gelegd wordt. Haar eigen mogelijkheden, ontwikkeling en niet in de laatste plaats haar geluk zijn voor ons doorslaggevende factoren. We hebben nog een half jaar om te beslissen of Jennifer doorgaat in het reguliere circuit. Zolang kan ze nog genieten van alle juffies van haar twee peuterspeelzalen."

Ouders van Jennifer